كه پوست و شاخ و پى مرده حرام است نه ذبح شده ) . او ( ابن عليم ) نخستين كسى بود كه در بصره موضوع قضا و قدر ( جبر ) را مطرح و در آن بحث نمود حجاج او را كشت .
گفته شده است عبد الملك بن مروان او را در دمشق كشت . در آن سال محمد بن على بن ابى طالب كه ابن حنفيه باشد وفات يافت ( بعقيدهء يك فرقه از شيعيان آن زمان كه منقرض شدند امام چهارم بوده و بعضى هم او را زنده و ساكن كوه رضوى مىدانستند و در اين عقيده اشعار و اخبار وارد شده است ) . در آن سال جنادة بن ابى اميه كه يك نحو يارى و صحبت با پيغمبر داشت وفات يافت . او هنگام وفات به قصد جنگ و غزا دريانوردى ميكرد و در تمام مدت خلافت معاويه سرگرم جهاد در دريا بود . در آن سال سائب بن يزيد خواهرزادهء غر درگذشت . گفته شده است او در سنهء هشتاد و شش وفات يافت ، او در زمان پيغمبر متولد شد . در آن سال سويد بن غفله ( بفتح غين نقطه دار و فاء ) در گذشت .
عبد اللّه بن ابى اوفى هم وفات يافت . آخرين كسى كه از ياران وفات يافت او بود كه در كوفه در گذشت . همچنين جبير بن نفير بن مالك حضرمى كه در جاهليت زيسته بود و او به يارى و صحبت پيغمبر موفق نگرديد . ( گويند در شام وفات يافت ، سن او بالغ بر صد و بيست سال بود ) .
سنهء هشتاد و يك
در آن سال عبد الملك بن مروان فرزند خود عبيد اللّه را با سپاه براى فتح قاليقلا فرستاد كه آن را گشود .
بيان قتل بحير بن ورقاء
در آن سال بحير بن ورقاء صريمى كشته شد . علت قتل او اين بود كه چون بكير بن وساج را كشت كه هر دو از بنى تميم بودند آن هم بدستور امية بن عبد اللّه بن خالد چنان كه شرح آن گذشت . عثمان بن رجاء بن جابر كه يكى از فرزندان بنى عوف بن