بود هلاك شوند ناگزير بمرو بر گشتند . در آن سال ابان بن عثمان كه حاكم مدينه بود امير الحاج شده فريضهء حج را ادا كرد . در آن سال حجاج امير كوفه و بصره بود . در خراسان هم اميه والى و امير بود . در آن سال وليد بن عبد الملك بجنگ و غزاى صائفه ( ييلاقنشينان روم ) اقدام نمود . در آن سال جابر بن عبد اللّه بن عمرو انصارى وفات يافت ( از ياران پيغمبر و از سران شيعه بسن نود و چهار سال در گذشت ) .
سال هفتاد و هشت
بيان عزل امية بن عبد اللّه و ولايت مهلب در خراسان
در آن سال عبد الملك بن مروان ، امية بن عبد اللّه بن خالد را از ايالت و امارت خراسان و سيستان عزل و هر دو را بامارت حجاج بن يوسف واگذار نمود . حجاج هم عمال و امراء خود را بنقاط آن دو ايالت فرستاد . مهلب بن ابى صفره را كه در آن هنگام از جنگ ازارقه ( خوارج ) فراغت يافته بود بايالت خراسان منصوب نمود . او كه در بصره بود بر حجاج وارد شد . حجاج او را بر تخت در كنار خود نشاند . اتباع مهلب را كه در جنگ خوب امتحان داده بودند نزد خود خواند و نسبت به آنها نيكى كرد و بر عطاى آنان افزود . عبيد الله بن ابى بكره را هم بامارت سيستان منصوب كرد . حجاج هنگامى كه سوى بصره رفته بود مغيرة بن عبد الله بن ابى عقيل را بجانشينى خود در كوفه منصوب كرده بود . چون مهلب را بايالت خراسان برگزيد مهلب نخست فرزند خود حبيب را پيشاپيش فرستاد و چون حبيب با حجاج وداع كرد حجاج يك استر سبز رنگ به او هديه داد . او بر همان استر سوار شد و رفت ولى اتباع او با پست سريع السير رفتند . مدت بيست روز راهنوردى كرد تا بخراسان رسيد . هنگام ورود از دروازهء مرو با يك بار هيزم تصادف كرد . استر ( ماده ) رم كرد .
مردم از رم كردن و جست و خيز آن حيوان تعجب كردند زيرا راه دور را نورديده و سخت خسته بود . چون به خراسان رسيد متعرض اميه و اموال او نگرديد . همچنين