او خواهد وزيد ( كنايه از كشته شدن ) . بعد از آن رفت تا در قلب قرار گرفت .
زهرة بن حويه هم با او نشست . همچنين عبد الرحمن بن محمد بن اشعث و ابو بكر بن ابى جهم عدوى با او بودند كه ناگاه شبيب حمله كرد . عدهء او ششصد مرد بود زيرا چهار صد تن از آنها باز مانده بودند . او گفت : كسانى عقب ماندهاند كه من هرگز نمىخواهم روى آنها را ببينم . آنگاه سويد بن سليم را با دويست تن در ميسره و محلل بن وائل را با دويست مرد نبرد در قلب قرار داد و خود با دويست تن ميمنه قرار گرفت . پس از مغرب و در آغاز شب كه ماه روشنائى خود را پخش كرده بود بحمله آغاز نمود . اول فرياد زد : اين پرچمها و درفشها از كيست و براى كيست ؟
گفتند : اينها رايت ربيعه است . گفت : ربيعه در بسيارى از وقايع ، هم حق را يارى كرد و هم باطل را . به خدا قسم من با شما مجاهده خواهم كرد در حالى كه جان خود را در راه خدا فدا كرده و به حساب خداوند آورده باشم . لا حكم الا للّه ( شعار خوارج ) اگر بخواهيد و بتوانيد پايدارى كنيد . سپس حمله كرد آنها هم پراكنده شدند ولى پرچمداران قبيصة بن وائل پايدارى كردند . همچنين عبيد بن حليس و نعيم بن عليم كه كشته شدند . ميسره هم گريخت و بنى ثعلبه فرياد زدند قبيصه كشته شد . شبيب گفت : او را كشتيد . مثال او مطابق قول خداوند است . ( آيه قرآن )
« وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْناهُ آياتِنا فَانْسَلَخَ مِنْها »
بخوان براى آنها خبر كسى كه آيات و معجزات خود را براى او نمايان كرديم كه او از آنها شانه خالى كرد ( نپذيرفت ) . پس از آن بر نعش قبيصه ايستاد و گفت : واى بر تو چرا بر اسلام و ايمان نخستين خود پايدارى نكردى كه سعادتمند باشى . بعد باتباع خود گفت : اين مرد نزد پيغمبر رفت و اسلام را قبول كرد ولى در اين واقعه مردم فاسق را يارى كرده بجنگ شما آمد . سپس شبيب از ميسره بر عتاب حمله كرد . سويد هم از ميمنه هجوم برد كه در ميمنه عبد الرحمن بود .
جمعى از تميم و همدان با عبد الرحمن پايدارى كردند و بثبات خود ادامه دادند تا به آنها گفته شد كه عتاب بقتل رسيد ، آنها پراكنده شدند . عتاب هم بر بسترى كه براى او گسترانيده بودند در قلب نشسته بود . زهرة بن حويه هم با او بود كه