تا زنان . روز سيم ، آنها را خواند . آنها سلاح بر تن گرفتند و كلاهخودها را بر سر و زرهها را بر تن پوشيدند و شمشيرها و نيزهها را در دست و كمانها را بر دوش گرفتند و بر اسبها سوار شدند و نزد پادشاه رفتند . پادشاه چين به آنها نگاه كرد . كوههاى آهنينى ديد كه سوى او جنبيده هجوم بردند ، چون نزديك شدند نيزهها را به زمين فروبردند و آستينها را بالا زدند . به آنها گفتند برگرديد ، آنها نيزهها را برداشتند و تاختند انگار در حال نبرد مشغول حمله و زد و خورد بودند . پادشاه از اتباع خود پرسيد آنها را چگونه ديديد ؟ گفتند : هرگز مانند آنها نديدهايم . چون شب فرا رسيد به آنها پيغام داد كه رئيس خود را نزد من بفرستيد . آنها هم هبيرة بن مشموج را فرستادند . چون وارد شد به او گفت : تو عظمت ملك مرا دانستى كه هيچ كس قادر بر حمايت شما در قبال من نخواهد بود . اكنون شما مانند يك تخم ( مرغ ) در دست من هستيد ( عين عبارت ) . من چند چيز از شما مىپرسم اگر به من راست نگوئيد من شما را خواهم كشت . گفت : بپرس . گفت : چرا روز اول و دوم و سيم به آن صورت و لباس در آمديد و مقصود شما از تغيير هيئت و لباس چه بود ؟
گفت : لباس و زينت روز نخستين براى خانوادهها و زن و فرزند ما بود ( كه بدان حال نزد آنها زيست مىكنيم ) ، لباس و هيئت روز دوم براى اين بود كه ما هنگامى كه آسوده باشيم نزد بزرگان و سالاران ما با همان وضع زيست مىكنيم . اما روز سيم كه ما در قبال دشمن بايد چنين باشيم . گفت بسيار خوب تدبيرى به كار بردهايد اكنون برفيق ( فرمانده ) خود بگوييد بر گردد من مىدانم كه عدهء شما كم است و اگر بر نگرديد من كسانى را براى ( نبرد ) شما خواهم فرستاد كه همه شما را دچار هلاك و تباهى كند .
گفتند : چگونه عده او كم باشد و حال اينكه مقدمه خيل او در بلاد تو و آخر سواران او در بلاد زيتون است ( سوريه و لبنان ) ؟ اما تهديد تو بكشتن ما ! بدانكه ما همه اجل معين داريم كه اگر فرا رسد بهتر نوع آن قتل است و ما قتل را بد نمىدانيم و از آن نمى - گريزيم . ( بعد همه حاضر شدند و گفتند ) پيشواى ما ( هبيره ) سوگند ياد كرده است كه از اينجا نرود مگر اينكه كشور شما را پامال كند و گردن بزرگان و شهرياران شما را
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 200
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٠٠