اذا مقرم منا ذرا حد نابه * تخمط منا ناب آخر مقرم
يعنى : اگر از ما يك تيز دندان ( كه طعام را خوب مىجود ) دندان او كند گردد و از كار بيفتد تيزدندان ديگرى از ميان ما برمىخيزد .
گفته شده است سليمان به آن بيت تمثل و آن را انشاد كرد ( نه هشام ) و همين روايت اصح است ( كه سليمان بوده نه هشام ) زيرا هشام در آن زمان كودكى چهارده ساله بود .
شعراء هم او را رثا كردند يكى از آنها كثير عزه ( عاشق عزه نام بود كه بدان نام مشهور گرديد و او يكى از شيعيان بشمار مىآمد ) كه چنين گويد :
سقاك ابن مروان من الغيث مسبل * اجش شمالى يجود و يهطل
فما فى حياة بعد موتك رغبة * لحر و ان كنا الوليد نؤمل
يعنى : اى فرزند مروان ترا يك باران تند و دائم سيراب كند . آن باران مداوم شمالى باشد كه خوب مىبارد و سيلآسا نازل مىشود . بعد از مرگ تو مرد آزاده راغب زندگانى نمىباشد اگر چه ما بوليد ( بعد از تو ) اميدوار هستيم .
بيان نسب و اولاد و زنان او
اما نسب او كه او ابو الوليد عبد الملك بن مروان بن حكم بن ابى عاص بن امية بن امية بن عبد شمس بن عبد مناف بود . مادرش عايشه دختر معاوية بن وليد بن مغير بن ابى عاص بن اميه است . اما اولاد و زنان او : وليد و سليمان و مروان اكبر كه هلاك شد و عائشه كه مادرشان ولاده دختر عباس بن جزء بن حارث بن زهير بن خزيمهء عبسى .
باز از فرزندان او يزيد و مروان و معاويه كه در گذشت و ام كلثوم كه مادرشان عاتكه دختر يزيد بن معاوية بن ابى سفيان بود و باز هشام كه مادرش ام هشام دختر اسماعيل ابن هشام بن وليد بن مغيرهء مخزومى كه نامش عائشه بود و نيز ابو بكر كه نامش به كار است و مادرش عائشه دختر موسى بن طلحة بن عبيد اللّه . و باز حكم كه در گذشته بود مادرش ام ايوب دختر عمرو بن عثمان بن عفان و فاطمه دختر عبد الملك كه مادرش ام مغيره دختر مغيرة بن خالد بن عاص بن هشام بن مغيره بود و نيز عبد الملك ( بنام