هم شريح بن حارث و قاضى بصره هشام بن هبيره و امير خراسان بكير بن وشاح بودند .
در آن سال عبد اللّه بن عمر در مكه درگذشت و در وادى ذى طوى به خاك سپرده شد گفته شده در فخ دفن شد . علت مرگ او اين بود كه حجاج بيكى از سپاهيان خود امر كرد كه او را براند و آن سپاهى با حربة نيزه كه زهر هم داشت پاى او را زد ( به پايش فرو برد ) و او مسموم شد و مرد .
حجاج هم در آن هنگام بعيادت او رفت و پرسيد چه كسى ترا مجروح كرده ؟
گفت : تو زيرا تو دستور داده بودى كه در بيت الحرام سلاح حمل شود ( كه حرام است ) و حال اينكه حمل آن روا نيست . او سه ماه پس از ( قتل ) ابن زبير وفات يافت . چيزهاى ديگرى غير از اين هم گفته شده ، سن او هشتاد و هفت سال بود .
در آن سال سلمة بن اكوع هم درگذشت . همچنين ابو سعيد خدرى و رافع بن خديج و مالك بن مسمع ابو غسان بكرى گفته شده او در سنه شصت و چهار وفات يافت . او در زمان پيغمبر متولد شده بود . مسلم بن زياد بن ابيه نيز در آن سال درگذشت او قبل از بشر بن مروان مرد . اسماء دختر ابو بكر پس از اندك مدتى بعد از قتل فرزندش ( عبد اللّه بن زبير ) وفات يافت . زبير او را طلاق داده بود . گفته شده علت طلاق او اين بود كه عبد اللّه بن زبير به پدر خود گفت : مانند من فرزند شايسته اين نيست كه بمادرش نزديك شوى ( . . . ) او هم ( باحترام فرزندش ) او را طلاق داد ( كه ديگر همخوابه او نباشد ) در آن سال عوف بن مالك اشجعى وفات يافت او براى نخستين بار در جنگ خيبر شركت كرد كه آن واقعه براى او نخستين جنگ در عالم اسلام بود . معاوية بن خديج نيز در اندك زمانى قبل از پسر عمر درگذشت . معبد بن خالد جهنى نيز بسن هشتاد سال
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 272
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٧٢