عبد اللّه ابن زبير بعبد اللّه بن جعفر گفت : آيا ياد دارى روزى كه من و تو پيغمبر را ديديم او فرزندان فاطمه را گرفت و نزديك كرد عبد اللّه گفت : آرى همه ما را همراه برد و ترا ترك نمود . اگر ابن زبير مىدانست كه عبد اللّه چنين پاسخى به او خواهد داد هرگز آن سؤال را ( كه موهن اوست ) از او نمىكرد .
بيان ايالت محمد بن مروان در جزيره و ارمنستان
در آن سال عبد الملك برادر خود محمد را بايالت و امارت جزيره و ارمنستان منصوب نمود و او از همان محل بجنگ و غزا پرداخت و دشمنان را سخت كوبيد و بسيارى كشت . در ارمنستان درياچه « طريخ » آزاد بود كه هر كه ميخواست مىتوانست از آن صيد كند و كسى مانع نمىشد او صيد آن درياچه را منع كرد و كسانى در پيرامون آن گماشت كه هر چه صيد مىشد فروخته بهاى آن را دريافت مىكردند و به او مىپرداختند بعد از او ايالت و امارت آن سامان بفرزندش مروان ( كه آخرين خليفه اموى بود ) اختصاص يافت و چون خلافت بنى اميه به ديگران ( بنى العباس ) منتقل شد آن ايالت از دست او گرفته شد ولى منع صيد درياچه به حال خود ماند كه تا كنون ( زمان مؤلف كه قرن هفتم باشد ) بدين حال باقى مىباشد : هر كه هم بدعت زشت مىگذارد گناه آن تا روز قيامت به گردن او خواهد بود . و از گناه و كيفر بدعت گذاران چيزى كم نمىشود .
اين طريخ ( درياچه ) يكى از عجايب جهان بشمار مىآيد زيرا ماهى آن كوچك است و فصل و موسم دارد كه در آن فصل از دريا خارج و برودخانه كه در دريا مىريزد داخل مىشود و مقدار آن بسيار مىباشد كه مردم با آلات صيد و با دست