خداوند حجاز و مردم آن را سيراب كرد و آن هنگامى بود كه شبانه عمر ريش سفيد عباس را مايه شفاعت و طلب باران نمود . عمر هنگام خشك سالى و قحط با عباس روانه شد كه به او اعتماد و رغبت داشت . او از مكان خود نرفت تا آنكه باران نازل شد . پيغمبر از ماست ( خاندان ابو لهب كه دشمن آن حضرت بودند ) . ميراث او ( حضرت ) براى ماست ( دختر پيغمبر و آل على اولى بودند ) آيا بالاتر از اين مباهات افتخار ديگرى يافت مىشود ؟
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 402
مساهمون: ابن الأثير
ص٤٠٢