بيان فتح رامهرمز و شوشتر و گرفتارى هرمزان
گفته شده : فتح رامهرمز و شوشتر و شوش در سنه هفده بوده . سنه نوزده هم گفته شده ( چنان كه گذشت ) . بعضى هم بيست گفته يا نوشتهاند .
سبب فتح آن بلاد اين بود كه يزدگرد كه در شهر مرو اقامت گزيده بود همواره ايرانيان را مىشورانيد و آنها را بدريغ و افسوس بر كشور از دست رفته وادار مىكرد . آنها هم با تهييج و تشجيع او جنبيدند . همه به يكديگر ( از امراء ) نامه نوشتند و به يارى يك ديگر كمر بستند . اخبار آن هيجان و شور بحرقوص بن زهير و فرماندهان ديگر كه جزء بن معاويه و سلمى و حرمله بودند پياپى مىرسيد آنها همه بعمر نوشتند عمر بسعد نوشت كه سپاهى عظيم بفرماندهى نعمان بن مقرن باهواز بفرست و شتاب كن . آن سپاه در قبال هرمزان قرار بگيرد و كارهاى او را تجسس و مراقبت كند . بابى موسى هم نوشت ( امير بصره بود ) لشكرى آراسته بفرست كه امير آن سهيل بن عدى برادر سهيل باشد . براء بن مالك و مجزاة بن ثور و عرفجة بن هرثمه و مانند آنها در آن لشكر باشند فرمانده اهل كوفه و بصره ابو سبرة بن ابى رهم باشد . او فرمانده همه باشد حتى مددى كه براى او تازه فرستاده شود . نعمان بن مقرن بفرماندهى اهل كوفه سوى اهواز روانه شد . افراد لشكر را بر استر سوار