آن بود . در كوفه چهار هزار اسب آماده و سر مهتر آنها سلمان بن ربيعه باهلى و جمعى از مهتران زير فرمان او از اهل كوفه بودند . در هر يكى از هشت شهر بزرگ هم باندازهء لزوم و احتياج پادگان اسبهائى از اضافه مال مسلمين آماده كرده بود كه اگر حادثه رخ دهد مردم بر همان اسبهاى ذخيره سوار شده بپردازند تا هنگامى كه مدد برسد . چون خبر بعمر رسيد بسعيد نوشت كه مردم را براى يارى محصورين شام بفرماندهى قعقاع بن عمرو در روز ورود اين دستور فورا سوى حمص روانه كن زيرا ابو عبيده بمحاصره افتاد و نيز نوشت كه عده ديگرى بفرماندهى سهيل بن عدى سوى رقه بفرست كه اهل جزيره روميان را ضد مسلمين برانگيختند و بمحاصره حمص وادار و تشجيع نمودند و نيز دستور داد كه عبد اللّه بن عتبان را بنصيبين روانه كند كه حران و رها ( دو محل ) را قصد نمايد .
وليد بن عقبه را بهجوم بر اعراب تابع روم از قبايل ربيعه و تنوخ وادار كند ( اين حملات براى پريشانى روميان بود ) . عياض بن غنم را هم روانه كند كه اگر جنگ رخ دهد او و اتباع او زير فرمان عياض باشند . در همان روز كه فرمان عمر ( بكوفه ) رسيد قعقاع با چهار هزار سوار سوى حمص تاخت . عياض بن غنم و امراء ( مسلمين ) در جزيره خنبيدند و راههاى مهاجمين را گرفتند . هر اميرى كه از كوفه روانه شده محل فرماندهى خود را قصد نمود . عمر هم از مدينه به قصد مدد ابو عبيده خارج شد و در محل جابيه لشكر زد . چون خبر هجوم عموم مسلمين بمردم جزيره رسيد كه خود روميان را برانگيختند و بمحاصره حمص وا داشته بودند همه پريشان و پراكنده شدند . ناگزير از يارى روم رخ تابيده با حال پريش بديار خويش باز گشتند چون اهل جزيره از سپاه روميان جدا شده به محل خود برگشتند ابو عبيده باز در سياست و تدبير جنگ مشورت نمود و خالد راى داد كه بايد مسلمين ده خارج شهر بميدان رفته روياروى با دشمن نبرد كنند .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 356
مساهمون: ابن الأثير
ص٣٥٦