بى پا كردند و عبد اللّه بن مسعود زندگى وى را پايان داد از آنها نبيه و منبه دو فرزند حجاج سهمى بودند . آنها هم مانند همگنان خود پيغمبر را آزار مىدادند و تكذيب مىكردند . چون با آن حضرت روبرو مىشدند مىگفتند : خداوند جز تو ديگرى پيدا نكرد كه بعثت نمايد ؟ در اينجا كسانى هستند كه از تو پيرتر و توانگرتر هستند منبه در جنگ بدر بدست على بن ابى - طالب كشته شد . همچنين عاص بن منبه بن حجاج در جنگ بدر بدست على كشته شد او شمشير ذو الفقار ( معروف ) را داشت گفته شده شمشير مذكور متعلق بمنبه پدر او بود و نيز گفته شده متعلق بنبيه ( برادر او ) بوده - نبيه بضم و فتح باء يك نقطه .
ديگرى زهير بن ابى اميه برادر ام سلمه از پدر و مادر كه مادر او عاتكه دختر عبد المطلب بود : او در عداد كسانى بود كه پيغمبر را علنا تكذيب و طعن مىكرد و آنچه نازل شده بود رد مىنمود ولى او از مردمى بود كه در الغاء صحيفه ( ضد پيغمبر ) مذكور مساعدت كرد . درباره مرگ او مختلف هستند بعضى گويند در جنگ بدر بود ولى بيمار شد و مرد ، جمعى معتقدند كه او گرفتار شد و پيغمبر او را آزاد فرمود و چون به مكه برگشت در گذشت ، برخى قائلند كه او در جنگ احد با زخم تير هلاك شد و باز گفته شده كه او بيمن رفته و در حالى كه كافر بوده هلاك شد .
عقبة بن ابى معيط هم يكى از آنها بود . نام ابو معيط ابان بن ابى عمرو بن اميه بن عبد شمس و كنيه او ابو الوليد بود . او در آزار پيغمبر از همه سختتر بود .
همچنين نسبت بساير مسلمين ، او يك پيمانه پر از مواد پليد در مدخل خانه پيغمبر نهاد ، طليب بن عمير بن وهب بن عبد مناف بن قصى او را ديد همچنين مادر او اروى دختر عبد المطلب او ( طليب ) پيمانه را برداشت و بر سر او نواخت و هر دو گوش او را گرفت . عقبه از ضارب خود نزد مادر ضارب شكايت كرده گفت ، فرزند تو محمد را يارى مىكند . او گفت : كيست بدين كار از او اولى باشد ؟ دارائى و جان ما فداى
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 80
مساهمون: ابن الأثير
ص٨٠