تاريخ بعثت پيغمبر
خداوند محمد پيغمبر خود را در تاريخ سال بيستم از پادشاهى خسرو پرويز بن هرمز بن انوشيروان بعثت نموده . در آن هنگام والى حيره ( از ملوك الطوائف ) از طرف دولت پارس اياس بن قبيصه طائى بود . ابن عباس گويد : چنان كه حمزه و عكرمه و انس بن مالك و عروة بن الزبير از او روايت كردهاند : پيغمبر بسن چهل سالگى بعثت و بر آن حضرت وحى نازل شده و نيز ابن عباس بروايت عكرمه و سعيد بن مسيب ميگويد : وحى بر پيغمبر بسن چهل و سه سال نازل گرديد . روز نزول وحى هم دوشنبه بود و در روز دوشنبه اختلافى نيست فقط اختلاف در اين است كه كدام دوشنبه بوده . ابو قلابه جرمى گويد : قرآن در شب نوزدهم ماه رمضان بر پيغمبر نازل شد ( در روايت پس از گذشتن هيجده شب بنابر اين در شب نوزده مىشود ) بعضى هم گويند پس از گذشتن نوزده شب آن امر ( نزول قرآن ) واقع شد . پيغمبر قبل از ظهور جبرئيل آثار و كرامات خداوند را درباره كسى كه خدا ميخواهد او را تكريم كند ( يعنى خود پيغمبر ) معاينه يا احساس مينمود . يكى از آن آثار در عالم رؤيا ديد كه دو فرشته آمده سينه آن حضرت را شكافته قلب را در آورده از غل و غش پاك نموده دوباره برگردانيدند ( مورخين در تعبير يا وصف خود غافل بلكه جاهل هستند ، بدون توجه باصل طهارت ذات و پاكى فطرت باوهام مىپردازند و با نهايت تأسف بايد گفت تمام آنها در تمام كتب يا روايات خود به اين عبارت تصريح كرده و از آن بدتر لغت پليدى