ابر نباشد و باران نازل نشود ( سال قحط ) مردم مىدانند و مىبينند كه بزرگان آنها از هر سرزمين نزد ما با شتاب مىآيند و ما آنها را مىپرورانيم . ( به كار وا مىداريم حكومت و رياست مىدهيم ) ما شترهاى فربه كوهندار را مىكشيم در پايگاه خود براى مهمانان كه فرود مىآيند و اگر فرود آيند سير ميشوند . مىبينيد با هر قومى كه مفاخره كرديم آنها زيردست و تابع ما ميشوند . ما خود عزت نفس و مناعت داريم كسى در قبال ما داراى مناعت نيست . ما هميشه زبردست و بالا هستيم . هر كس با ما مباهات كند اين را مىداند . گفتهها برميگردد و اخبار همه جا شنيده و شايع مىشود .
گوينده چنين گويد : در آن هنگام حسان بن ثابت حاضر نبود پيغمبر او را دعوت فرمود كه پاسخ شاعر آنها را بدهد . حسان گويد چون من شعر ( شاعر ) را شنيدم با همان وزن و قافيه استقبال كردم و گفتم
ان الذوائب من فهر و اخوتهم * قد بينوا سنة للناس تتبع
قوم اذا حاربوا ضرورا عدوهم * او حاولوا النفع فى اشياعهم نفعوا
يرضى بها كل من كانت سريرته * تقوى الإله و كل البر يصطنع
سجية تلك منهم غير محدثة * ان الخلائق فاعلم شرها البدع
ان كان فى الناس سباقون بعدهم * فكل سبق لادنى سعيهم تبع
لا يرفع الناس ما اوهت اكفهم * عند الدفاع و لا يوهون ما رقعوا
ان سابقوا الناس يوما فاز سابقهم * او وازنوا اهل مجد بالندى متعوا
اعفة ذكرت فى الوحى عفتهم * لا يطمعون و لا يزرى بهم طمع
لا ينحلون على جار بفضلهم * و لا يمسهم من مطمع طبع
اذا نصبنا لحى لم ندب لهم * كما يدب الى الوحشيه الذرع
كانهم فى الوغى و اموت مكتنع * اسد بحلية فى ارساغها فدع
اكرم بقوم رسول اللّه شيعتهم * اذا تفرقت الاهواء و الشيع