بيان غزوه خبط و غيره
در همين سال غزاى خبط ( محل ) رخ داد . عده جنگجويان سيصد تن از مهاجرين و انصار و امير آنها ابو عبيده بن جراح و آن در ماه صفر بود . پيغمبر هم يك انبان خرما به آنها توشه داد . ابو عبيده ( اول ) بهر يكى يك مشت از انبان خرما مىداد سپس ( كار به جائى رسيد ) كه بهر يكى يك دانه مىداد كه آن را خورده بر آن آب مىنوشيد و آن قوت او بود تا شب آنچه در انبان ( خرما ) بود به مصرف رسيد و انبان تهى گرديد .
( ناگزير ) برگ درختها را خوردند و سخت گرسنه شدند . قيس بن سعد بن عباده نه شتر براى آنها سر بريد آنها را خوردند . ابو عبيده ( سعد ) را از آن كار نهى و باز نمود او هم اطاعت كرد . ناگاه موج دريا يك ماهى مرده بكنار انداخت . آنها از آن خوردند تا سير شدند و گفتند : روزى خداوند را كه براى شما فرستاده بخوريد . پيغمبر هم از آن تناول فرمود ( شايد مقصود آوردن قسمتى از آن بارمغان باشد و الا مفهوم نمىشود زيرا پيغمبر در آن سفر نبود كه امير ابو عبيده بود ) . نكو كارى قيس بن سعد را براى پيغمبر نقل كردند فرمود : كرم و سخا يكى از خصال اين خاندان است .
در همين سال پيغمبر گروهى را بفرماندهى ابو قتاده كه عبد اللّه بن ابى حدرد اسلمى همراه او بود روانه نمود و آن در ماه شعبان رخ داد . سبب آن عزيمت ( يا غزوه يا باصطلاح مورخين سريه ) اين بود كه رفاعة بن قيس يا قيس بن رفاعه ( ترديد ) با