وضع فدك
چون پيغمبر صلّى اللّه عليه و سلم از فتح خيبر مراجعت فرمود محيصة بن مسعود را نزد اهل فدك فرستاد كه آنها را باسلام دعوت كند در آن هنگام رئيس آنها يوشع بن نون يهودى بود . آنها با پيغمبر صلح كردند به شرط اينكه نصف زمين را واگذار كنند بنابر اين نيمى از آن سرزمين ملك خالص پيغمبر شده بود زيرا مسلمين بر آن ملك حمله نكرده و اسب و ركاب مسلمين به آن محل نرسيده بود .
آنچه از آن عايد مىشد صرف نگهدارى غربا و بىنوايان مىفرمود . اهل فدك هم در محل خود بودند تا زمان خلافت عمر بن الخطاب كه يهود حجاز را طرد و تبعيد نمود او ( عمر ) ابو الهيثم بن ابى تيهان و سهل بن ابى خيثمه و زيد بن ثابت را بدانجا فرستاد نصف ملك را ارزيابى كردند و قيمت عادلانه آن را به آنها پرداخت و آنها را بشام روانه نمود ( تبعيد ) ابو بكر و عمر و عثمان و على هميشه از پيغمبر پيروى مىكردند . چون خلافت بمعاويه رسيد فدك را بمروان بخشيد . مروان هم آن را به دو فرزند خود كه عبد الملك و عبد العزيز باشند بخشيد چون خلافت بسليمان بن عبد الملك رسيد قسمت خود را بعمر بن عبد العزيز واگذار نمود . خلافت بعمر بن عبد العزيز رسيد او ( بر منبر رفته ) خطبه خواند و بمردم وضع فدك را اطلاع داد ( كه غصب شده ) او فدك را به حال خود كه در زمان پيغمبر و ابو بكر و عثمان و على بود برگردانيد آنگاه اولاد