مال را جمع كرده بدست قصى مىدادند كه او طعام پخته به فقراء و غرباء مىداد ) به او واگذار نمود . قصى بقوم خود گفته بود شما در جوار ( همسايگى ) خدا و اهل بيت خدا هستيد حجاج هم مهمان و زوار خدا هستند كه مهمان ( ضعيف ) مستوجب كرم و مهمان نوازى مىباشد بنابر اين بايد آب و نان آنها را تأمين كنيد آنها همچنين كردند و از اموال خود مبلغى براى انجام اين كار اختصاص دادند طعام مىپختند و تقديم حجاج مىنمودند و اين رسم قبل از اسلام و بعد از اسلام برقرار شد تا امروز ( زمان مورخ ) و آن عبارت از طعامى كه خلفاء آن را تهيه و در منى تقديم مىكنند - اما توليت كعبه ( و خدمت در آن ) كه در خاندان عبد الدار مانده تا امروز ( زمان مورخ ) اولاد او هم بنى شيبة بن عثمان بن ابى طلحه بن عبد العزى بن عثمان بن عبد الدار مىباشند در زمان پيغمبر اولاد بنى عبد الدار نزد پيغمبر رفته گفتند :
پرچمى كه بما سپرده شده اجازه دهيد كه نزد ما باشد . پيغمبر فرمود اسلام بزرگتر از آن است كه به كسى اختصاص دهد . آن مرتبه باطل و از آنها ربوده شد .
اما سقايت ( آبيارى سيرآب نمودن حجاج ) و رفادت ( مهماندارى و اطعام مساكين ) بنى عبد مناف بن قصى كه عبد شمس و هاشم و مطلب و نوفل باشند تصميم گرفتند كه آن را از بنى عبد الدار بگيرند زيرا خود آنها اشرف و افضل از آنها بودند و بگرفتن آن موفق شدند . قريش هم پراكنده شدند ، يك طايفه با بنى عبد مناف بودند و طايفه ديگر با بنى عبد الدار كه تغيير وضعى را كه قصى مقرر نمود روا نمىداشتند . بنى اسد بن عبد العزى و بنى زهره بن كلاب و بنى تميم بن مره و بنى حارث بن فهر با اولاد بنى عبد مناف بودند و بنى مخزوم و بنى سهم و بنى جمح و بنى عدى با فرزندان عبد الدار بودند . هر گروهى از آن دو قوم با هم عقد اتحاد نمودند . بنى عبد مناف يك ظرف بزرگ پر از عطر تهيه كرده در كعبه نهادند و نمايندگان طوايف متحده را به عقد اتحاد و اداء سوگند دعوت نمودند آنها هم دست به آن عطر زده سوگند ياد مىكردند
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 22
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٢