جنگ خندق كه غزوهء احزاب باشد
در همين سال و در ماه شوال رخ داد . سبب آن گروهى از يهود بنى نضير كه سلام بن ابى الحقيق و حى بن اخطب و كنانة بن ربيع بن ابى الحقيق از آنها بودند احزاب « دستهها » را ضد پيغمبر برانگيخته نزد قريش در مكه رفته آنها را بجنگ پيغمبر تشجيع كردند و گفتند ما نيز با شما هماهنگ خواهيم بود تا آنكه ريشه او را بركنيم آنها « قريش » اجابت نمودند . آنگاه نزد غطفان « قبيله » رفته آنها را بجنگ پيغمبر دعوت نمودند ، قريش بسيج شدند و فرمانده آنها ابو سفيان بود . قائد غطفان هم عيينه بن حصن براى فزاره و حارث بن عوف بن ابى حارثه مرى هم فرمانده مره بود . مسعر بن رخيله اشجعى هم فرمانده اشجع « طايفه » بود . چون پيغمبر صلّى اللّه عليه و سلم آگاه شد دستور حفر خندق را داد كه بمشورت سلمان فارسى بود و او ( سلمان ) براى نخستين بار در جنگ به يارى پيغمبر رستگار گرديد و او آزاد شده بود ( قبل از آن گرفتار و برده بود كه دست بدست فروخته مىشد و داستان او مفصل است ) پيغمبر بتدبير او ( سلمان ) عمل و خود شخصا براى تشويق مسلمين بكندن آن اقدام فرمود . گروهى از منافقين هم بدون اطلاع پيغمبر يكى بعد از ديگرى رو پنهان كردند خداوند اين آيه را نازل كرد
( قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِواذاً )
خداوند كسانى را كه رو پنهان ميكنند و در گوشهها پناه مىبرند از ميان شما مىشناسد . هر يكى از مسلمين كه كار ضرورى داشت براى غيبت و انجام آن اجازه از پيغمبر مىگرفت ، كار خود را انجام مىداد و دوباره