وطن ) و از ريختن خون آنان خوددارى فرمايد به شرط اينكه هر بارى كه قابل حمل بر شتران باشد با خود حمل كنند و اموال در خور حمل را ببرند مگر اسلحه پيغمبر قبول فرمود ، آنها هم سوى خيبر ( قلعه خيبر ) روانه شدند بعضى هم بشام مهاجرت كردند از كسانى كه بخيبر رفتند كنانه بن ربيع و حى بن اخطب بودند . ام عمر و همسر عروة بن ورد كه او را از او خريدارى كرده ( با حيله آن را ربوده و خريدارى كرده ) بودند ميان آنها بود كه آن زن از طايفه غفار بود . اموال بنى نضير به شخص پيغمبر اختصاص يافت كه بهر نحوى كه ميخواست تصرف مىنمود . پيغمبر هم آن اموال را فقط بمهاجرين ( اول سلام ) اختصاص داد و بانصار چيزى نبخشيد مگر سهل بن حنيف و ابو دجانه كه از تنگدستى شكايت كرده بودند سهمى بردند . از بنى نضير ( كه يهود بودند ) كسى نجات نيافت مگر يامين بن عمير بن كعب كه پسر عم عمرو بن جحاش بود همچنين ابو سعيد بن وهب . اموال آنها را حصر فرمود .
در آن هنگام ( وقت لشكر كشى ) ابن ام مكتوم را بفرماندارى مدينه نصب كرده بود . درفش او ( حضرت او ) بعلى بن ابى طالب سپرده شده بود .
( سلام ) بتشديد لام « مشكم » بكسر ميم و سكون شين بىنقطه و بعد از ان كاف « و ميم » .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 196
مساهمون: ابن الأثير
ص١٩٦