بيان وفات ابى طالب و خديجه و نزديك شدن پيغمبر باعراب و تبليغ آنان
سه سال پيش از هجرت ابو طالب و خديجه در گذشتند و آن پس از خروج از دره ( محاصره ) ابو طالب در ماه شوال يا ذى القعده وفات يافت كه عمر او هشتاد سال بود . خديجه هم سى و پنج روز پيش از او وفات يافته بود و نيز گفته شده فاصله بين وفات هر دو پنجاه و پنج روز بود سه روز هم گفته شده مصيبت مرگ آن دو بر پيغمبر بسيار عظيم بود بحديكه فرمود آنچه را قريش بر سرم آوردهاند از اذيت و رنج كمتر از مصيبت ابى طالب است زيرا آنها بعد از مرگ بر آزار من افزودند و كار آنها به جائى رسيد كه هرگز در زمان حيات او نمىرسيد بحديكه بعضى از آنها خاك بر سر آن حضرت مىريخت و برخى هم هنگام نماز محتويات شكم ميش را در پيشگاه مىنهادند .
پيغمبر از آن وضع بستوه آمده مىفرمود : اى بنى عبد مناف اين چگونه جوار و همسايگى و پناه است ؟ سپس آنچه را كه پيش مىگذاشتند برداشته در معبر مىانداخت چون بعد از وفات ابى طالب كار بدين وضع سخت شد او با زيد بن حارثه ( از مكه ) خارج شد و ثقيف را قصد نمود كه از آنها يارى بخواهد . چون به آنها رسيد نزد سه شخص از آنها رفت كه در آن زمان رياست ثقيف ( قبيله - در طايف ) را داشتند و آنها سه برادر عبد ياليل و مسعود و حبيب فرزندان عمرو بن عمير بودند . آنها را باسلام دعوت و در باره يارى خود گفتگو فرمود كه با او ضد مخالفين قيام كنند . يكى از آنها گفت :