و اصحاب كهف چنان كه قرآن مجيد فرموده است ، در آن غار سيصد و نه سال درنگ كردند :
وَ لَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنِينَ وَ ازْدَادُوا تِسْعاً
[ ( 1 ) ] ( اصحاب كهف در غار خود ، سيصد سال درنگ كردند و نه سال نيز بر آن افزودند ) .
بنا بر اين - مجموع دو رقم دويست و پانزده و سيصد و نه - پانصد و بيست و چهار سال مىشود و از اين قرار ظهور اصحاب كهف نزديك به شصت سال پيش از اسلام صورت مىپذيرد . در صورتى كه ما گفتيم از زمان ظهورشان تا هجرت حضرت رسول ( ص ) افزون بر دويست سال فاصله بوده است .
پس اين مدت رويهمرفته بيش از مدت فترت بين مسيح و پيامبر اكرم عليهما الصلاة و السلام مىشود و بنا بر اين لازم مىآيد كه اصحاب كهف پيش از حضرت مسيح به غار پناه برده باشند و اين درست نيست .
چيزى كه هست ناقل روايت بالا - چنان كه ديديم - غيبت اصحاب كهف را يكصد و پنجاه سال ذكر كرده و اين هم مخالف قرآن است . اگر نص قرآن در كار نبود هر آينه گفته او درست در مىآمد .
بعد از دكيوس ، غاليوس ( گالوس ) دو سال فرمانروايى كرد و يوليانوس نيز در پادشاهى با او شريك بود كه سلطنت وى پانزده سال به درازا كشيد .
هامش
[ ( 1 ) ] - سوره كهف - آيه 25