پس از او ، پسرش خسرو انوشيروان بر اورنگ پادشاهى نشست .
مدت فرمانروائى قباد ، با در نظر گرفتن سالهائى كه برادرش جاماسب پادشاهى كرد ، چهل و سه سال بود .
هامش
[ ( ) ] بقيه ذيل از صفحه قبل :
ولى ده سال بعد قوم ديگرى از هونها موسوم به سابير به ارمنستان و آسياى صغير تاختند .
قباد شهرى از قفقاز را كه پرتو نام داشت به دژى تبديل كرده ، پيروز كواذ نام داد .
در سال 518 ميلادى ، آناستاسيوس امپراطور روم در گذشت و امپراطورى به ژوستن رسيد .
در اين زمان ايبرى ( گرجستان ) بر ايران بشوريد و جهة آن اين بود كه قباد به گرگين پادشاه آن كشور فشار آورد كه آئين مسيح را ترك گفته زردشتى شود به ويژه آنان را از دفن مردگان خود ممنوع داشت و فرمان داد مانند ايرانيان اموات خود را در دخمهها بگذارند .
گرگين كه تابع دولت ايران بود ، بر اثر اين فشار ناگزير شد از روم يارى بخواهد ، و خود به لازيكا كه در كنار درياى سياه بود ، گريخت .
( لازيكا را با لازستان امروز تطبيق كردهاند چنان كه ايمرتى و مينگرلى گرجستان امروز بوده است ) .
اندكى پيش از اين واقعه ، امير لازيكا كه تابع دولت ايران بود ، در گذشت و پسرش ، تزات ، به جاى اين كه از پادشاه ايران اذن جلوس گيرد ، به قسطنطنيه رفت و دين مسيح را پذيرفت .
ژوستن ، امپراطور روم ، او را به خوبى پذيرفت و دختر يكى از بقيه ذيل در صفحه بعد