جهانيان خواهم رسانيد . »
ابراهيم بانگ برآورد و گفت :
« اى مردم ، خداوند حج بيت العتيق [ ( 1 ) ] را بر شما نوشته است . »
گلبانگ او به گوش آنچه در ميان زمين و آسمان و پشتهاى مردان و رحمهاى زنان بود ، رسيد .
بدين جهة ، آن عده از مؤمنان كه در علم خداى بزرگ گذشته است كه تا روز رستاخيز مراسم حج خواهند گزارد ، سخن ابراهيم را پذيرفتند و در پاسخ او گفتند :
« لبيك ، لبيك ! آرى ، فرمان خداى را مىپذيريم . »
ابراهيم سپس اسماعيل را با خود براى برگزارى ترويه برد كه روز هشتم ذى الحجه انجام مىيابد .
او و خداپرستانى كه همراهش بودند ، در منى فرود آمدند .
ابراهيم با آنان نماز ظهر و عصر و مغرب و عشاء را خواند .
بعد ، شب را در همان جا به روز رساند و سپيده دم نيز با آنان نماز خواند .
آنگاه با ايشان رهسپار عرفه شد و در آن جا ماند تا هنگامى
هامش
[ ( 1 - ) ] بيت العتيق : كعبه . و معنى لفظى آن « خانه قديم » است چرا كه اول براى عبادت آدم عليه السلام مقرر بود و بعد از طوفان نوح ، ابراهيم عليه السلام تجديد آن كرد .
عتيق به معنى كريم و معزز هم آمده . يا آنكه آزاد كرده شده است از غرق طوفان . يا آنكه آزاد است از دست خراب كردن ظالمان - غياث و آنندراج .
( لغتنامهء دهخدا