در زمينهاى ميان شحر و عمان و حضرموت در احقاف سكونت داشتند . ( احقاف سرزمين ريگزار پهناورى است كه از كرانه شحر و عمان تا حضرموت امتداد يافته است . )
آنان گردنكشانى بلند بالا بودند كه در نيرومندى همتا نداشتند .
خداى بزرگ در اين باره مىفرمايد :
«
. . . وَ اذْكُرُوا إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ وَ زادَكُمْ فِي الْخَلْقِ بَصْطَةً . . .
» [ ( 1 ) ]
( به ياد داشته باشيد كه خدا - پس از هلاك قوم نوح - شما را جانشين ايشان ساخت و در ميان مردم به گشايش و فراوانى نعمت شما بيفزود . )
وقتى گردنكشى و بيدادگرى آنان از حد درگذشت ، خداوند هود بن عبد اللّه بن رباح بن جلود بن عاد بن عوض ، را به پيامبرى نزد ايشان فرستاد .
قوم عاد كه بتپرست بودند ، سه بت را مىپرستيدند كه به يكى از آنها ضرا ( يا به قول طبرى : صداء ) ، به دومى ضمور ( يا به قول طبرى : صمود ) و به سومى هبا ، يا هباء مىگفتند .
هود آنان را به يكتاپرستى و نيايش و بندگى خدا فرا خواند و از آنان خواست كه جز خداى يگانه خداى ديگرى را نپرستند و از بيدادگرى دربارهء مردم دست بردارند .
آنان سخنان او را دروغ انگاشتند و گفتند : « كيست كه از ما تواناتر باشد ! » و جز اندكى از ايشان به هود ايمان نياوردند .
هامش
[ ( 1 ) ] - سوره اعراف ، آيه 69