ضمن شرح وقايع سال 569 درباره طغيان آب دجله مىنويسد :
درين سال ، در ماه رمضان ، در ديار بكر و جزيره و موصل بارانهاى پياپى باريد . . .
آب دجله نيز طغيان كرد و افزايش بسيار يافت . اين افزايش در بغداد به بيشترين حد رسيد . يعنى از تمام فزونىهائى كه دجله ، از زمان ساخته شدن بغداد تا اين هنگام به خود ديده بود ، آب به اندازهء يك ذراع و كسرى بالاتر آمد .
آب در تمام گندابروها افتاد و بسيارى از خانهها را ويران ساخت و داخل بيمارستان عضدى شد .
قايقها از پنجرههاى بيمارستان كه تازه از ديوارهاى بيمارستان كنده شده بودند ، رد مىشدند .
درباره طوفان سال 582 - كه قرار بود بيايد و نيامد - مىنويسد :
« ستاره شناسان قديم و جديد همه حكم كرده بودند كه درين سال - در بيست و نهم جمادى الآخر كواكب خمسه در برج ميزان اجتماع خواهند كرد و در نتيجه اقتران آنها بادهاى سخت خواهد وزيد . و گرد و غبار ، مردم را نابود و شهرها را ويران خواهد كرد .
وقتى اين سال فرا رسيد پيشگوئى ايشان درست در نيامد و هيچ باد نوزيد تا جائى كه محصول گندم و جو دير بدست آمد زيرا باد به آن اندازه نبود كه كشاورزان براى باد دادن غلات لازم دارند .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 108
مساهمون: ابن الأثير
ص١٠٨