قال اللَّه تعالى : الَّذين امنوا و تطمئنّ قلوبهم بذكر اللَّه ألا بذكر اللَّه تطمئنّ القلوب 13 : 28 ( 1 ) . سكون دو نوع بود : يكى از خواص اهل نقصان و آن مقدّم بر سلوك باشد كه صاحبش از مطلوب و كمال بىخبر باشد ، و آن را غفلت خوانند . و ديگرى بعد از سلوك كه از خواص اهل كمال بوده باشد وقت وصول به مطلوب ، و آن را اطمينان خوانند . و حالى كه در ميان اين دو سكون بوده باشد حركت و سير و سلوك خوانند ، و حركت از لوازم محبت باشد قبل الوصول ، و سكون از لوازم معرفت است كه مقارن وصول باشد . و به اين سبب گفته‌اند : « لو تحرّك العارف هلك و لو سكن المحبّ هلك » و از اين مبالغتتر نيز گفته‌اند و آن اين است : « لو نطق العارف هلك و لو سكت المحبّ هلك » . اين است احوال سالك تا آنگاه كه و اصل شود ، و اللَّه اعلم .