أوصاف الأشراف — صفحة 60

بشّر الصّابرين الَّذين اذا اصابتهم مصيبة قالوا انّا للَّه و انّا إليه راجعون أولئك عليهم صلوات من ربّهم و رحمة » 2 : 255 - 257 . ( 1 ) و در آثار آورده‌اند كه جابر بن عبد اللَّه انصارى ، كه يكى از اكابر صحابه بود در آخر عمر به ضعف پيرى و عجز مبتلا شده بود . محمد بن على بن الحسين المعروف بالباقر ( عليه السلام ) به عيادت او رفت و از حال او سئوال نمود ؟ گفت : در حالتىام كه پيرى از جوانى ، و بيمارى از تندرستى ، و مرگ از زندگانى دوستتر دارم محمد گفت : من بارى چنانم كه اگر مرا پير دارد پيرى دوستتر دارم ، و اگر جوان دارد جوانى دوستتر دارم ، و اگر بيمار دارد بيمارى ، و اگر تندرست دارد تندرستى ، و اگر مرگ دهد مرگ ، و اگر زندگانى ، زندگانى را دوستتر دارم . جابر چون اين سخن شنيد بر روى محمد ( ع ) بوسه داد و گفت : صدق رسول اللَّه كه مرا گفت : « تو يكى از فرزندان مرا ببينى همنام من و هو يبقر العلم بقرا كما يبقر الثّور الارض » و به اين سبب او را باقر علوم الاوّلين و الآخرين گفتند . و از معرفت اين مراتب معلوم شود كه جابر در مرتبهء اهل صبر بوده است ، و محمد ( ع ) در مرتبهء رضا . و بعد از اين شرح رضا گفته آيد إن شاء اللَّه تعالى .