أوصاف الأشراف — صفحة 13

فصل دوّم ( در ثبات ) قال اللَّه سبحانه و تعالى : « يثبّت اللَّه الَّذين آمنوا بالقول الثابت فى الحيوة الدّنيا و في الآخرة » . ( 1 ) ثبات حالتى است كه تا با ايمان مقارن نشود طمأنينه نفس كه طلب كمال مشروط به آن است ميسّر نگردد ، چه هر كس كه در معتقد خويش متزلزل باشد طالب كمال نتواند بود ، و ثبات ايمان عبارت از حصول جزم ( 2 ) است به آنكه كاملى و كمالى هست ، و تا اين جزم ( 3 ) نباشد طلب كمال صورت نبندد ، و عزم طلب كمال و ثبات در عزم تا حاصل نشود سلوك ممكن نباشد ، و صاحب عزم بىثبات « كالذى استهوته الشياطين في الارض حيران » 6 : 71 ( 4 ) باشد ، بل متحيّر را خود عزم نباشد ، و تا جازم يك جهت معيّن نشود ( 5 ) حركت و سير و سلوك از او واقع نگردد ، و اگر حركتى كند اضطرابى و ترددى بىحاصل باشد كه آن را فايده و ثمر نباشد . و علَّت ثبات ، بصيرت باطن باشد به حقيقت معتقد خويش ،