در شرح صدور صفحه 151 مىنويسد الأحاديث والآثار تدل على أن الزائر متى
جاء علم به المزور وسمع كلامه وانس به ورد سلامه عليه از حضرت عايشه رض
صديقه وأبو هريرة وابن عباس رضي الله عنهم متعدد روايات ابن أبي الدنيا
در كتاب القبور وامام بيهقى در كتاب شعب الايمان روايت كرده است كه
هر گاه كسى نزد قبر مرده خود مىرود آن مرده أو را مىشناسد واز آواز أو خشنود
مىشود وجواب سلام أو مىدهد عن عائشة رضى الله تعالى عنها قالت قال
رسول الله صلى الله عليه وسلم ما من رجل يزور قبر أخيه ويجلس عنده
الا استأنس به ورد عليه حتى يقوم كتاب روح صفحه 5 وشرح الصدور صفحه 136
از اين جهت حضرت عمرو بن العاص وقت مرگ وصيت كرد كه بعد از دفن
من ساعتي جمله شمايان بر قبر من توقف كنيد تا كه من استيناس با شما كنم
به اين ألفاظ در صحيح مسلم آمده ثم أقيموا أحول قبرى مقدار ما تنحر جزور ويقسم
لحمها حتى استأنس بكم ابن قيم از اين عبارت اخذ كرده در كتاب روح صفحه 13
مىنويسد كه ميت از حاضران انس وانبساط حاصل مىكند وآنچه گفته بوديم
از قول علما كه درك روح بعد از موت زيادة مىشود به اين وجه كه در حالت
حيات اگر كسى أو را در مكاني محبوس مىكرد كه هيچ منفذ نمىداشت آواز
هيچكس نمىتوانست شنيد اما در قبر به موجب روايات ما قبل مىشنود تا كه در صحيح مسلم
آمده ان الميت يسمع خفق نعالهم واگر كسى در ته خانه باشد به رفتن كسى بر بالاى
خانه أو را ايذاء نمىرسد وميت را از پاى مالي قبرش ايذاء مىرسد كه حضور أنور
صلى الله عليه وسلم كسى را كه تكيه بر قبر كرده بود فرمودند لا تؤذ صاحب هذا القبر
رواه الإمام أحمد في مسنده تا كه با پاى پوش در قبرستان رفتن منع فرموده
است أبو داود جلد دوم في باب المشي بين القبور في النعل صفحه 104 طبع هند
الأصول الأربعة في ترديد الوهابية — صفحة 29
مساهمون: حكيم معراج الدين
ص٢٩