عَقار » به تحقيق ، تقرير و تحرير درس استاد فرزانه « حضرت آيت الله حاج شيخ محمد جواد فاضل لنكرانى دامت توفيقاته » بپردازيم و از ذات بارى تعالى ( جل جلاله ) طول عمر با بركت معظم له - دامت بركاته - و همهى اساتيد حوزهى مباركهى علميهى قم و رهبر عظيم الشان انقلاب اسلامى « حضرت آيت الله العظمى سيد على حسينى خامنهاى متّع اللّه المسلمين به طول حياته و بقائه » را مسئلت مىنمايم و نيز علو درجات براى همه مومنين و مومنات على الخصوص علماى ماضى ( قدس سره ) به ويژه « سيد الموسسينحضرت آيت الله العظمى امام خمينى ( قدس سره ) » و شاگرد مبرّز ايشان « شيخ الفقهاءحضرت آيت الله العظمى حاج شيخ محمد فاضل لنكرانى ( رحمه الله ) » درخواست مىكنم
در انتهاء نگارنده خالى از لطف نمىداند به ذكر دو رؤياى صادقه كه يكى از آنها در اثنا نوشتن متن عربى كتاب و ديگرى پس از آن براى حضرت استاد - دامت بركاته - اتّفاق افتاده است و معظم له شخصاً در يكى از جلسات خصوصى ديدار با ايشان ، براى حقير نقل فرمودند بپردازم .
در يكى از شبها ، هنگامى كه مشغول تأليف متن عربى كتاب « ارث زوجه » بودم ترديد بسيار عجيبى - كه واقعا تا آن زمان برايم سابقه نداشت - بر من عارض گشت ، درحاليكه قبلا مطالب فراوانى در موضوعات مختلف مىنوشتم و چاپ هم مىشد ولى در آن موارد ، چنين ترديدى اصلًا برايم حاصل نشده بود و سابقه نداشت ؟ !
ايشان در ادامه با بيان تأثير اين ترديد فرمودند :
آن شب با خود گفتم : حال كه از يك طرف ، مقدار زيادى وقت براى اين بحث مىگذارم و زحمت مىكشم و از طرف ديگر بايد روز قيامت براى هر سطرش جواب
بدهم ، در اين وضع ، اگر امر دائر بيننوشتن و تمام كردن اين كتاب و بين جواب دادن سطر به سطر آن در روز قيامتباشد ، من ننوشتن را انتخاب مىكنم ؛ زيرادليلى
ارث زوجه از زمين (فارسى) — صفحة 422
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص٤٢٢