معصوم ( ع ) نشنيده است .
« و . . . قلنا : فى أوّل الحديث انّه زعمه انّه سمعه من الامام ( ع ) » « 1 »
و در ابتداى حديث يادآور شديم كه او گمان كرده ، آن را از امام ( ع ) شنيده است .
* مشكل سوم : مضاف بر اينكه ، شخص « محمد بن سنان » كه درباره او گفته شده ، از غاليان بوده ؛ فقيه رااز اعتماد به روايت او منع مىكند . به عنوان نمونه از جناب « صفوان بن يحيى » درباره « محمد بن سنان » نيز نقل شده كه او با كنايه « محمد بن سنان » را غالى ياد كرده است :
« مضافاً الى انّ الاعتماد برواية محمد بن سنان الّذى قيل فى حقّه انّه غال ، و نقل عن صفوان قد يريد أن يطير - كناية عن الغلوّ - فمنعناه . » « 2 »
علاوه بر اينكه اعتماد به روايت محمد بن سنان كه درباره وى گفته شده ، غالى است و از صفوان نقل شده كه گاهى فال بد مىزد - كنايه از غلو - لذا منعش كرديم .
مرحوم نجاشى ( رحمه الله ) سخن « صفوان بن يحيى » را درباره « محمد بن سنان » چنين نقل مىنمايد :
« محمد بن سنان أبو جعفر الزاهرى فقال صفوان : إن هذا ابن سنان لقد هم أن يطير غير مرة فقصصناه حتى ثبت معنا و هذا يدل على اضطراب كان و زال » . « 3 »
محمد بن سنان ابو جعفر زاهرى ؛ صفوان درباره وى گفت : اين ابن سنان تلاش كرد و مىخواست كه چند بار فال بد بزند - كنايه از اينكه مىخواست غلو كند - پس براى او مسائل را بازگو كرديم تا اينكه مثل ما شد - كنايه از اينكه اعتقادش تصحيح شد - و اين نشان
هامش
( 1 ) . ر . ك . به : همان
( 2 ) . ر . ك . به : همان
( 3 ) . ر . ك . به : رجالنجاشى ، ص : 328 .