« و مسلما آخرت و دنيا همه از آن ما است » ( * ( وَإِنَّ لَنا لَلآخِرَةَ وَالأُولى ) * ) ( 1 ) .
هيچ نيازى به ايمان و طاعت شما نداريم ، نه اطاعت شما به سودى مىرساند ، و نه معصيت شما زيانى ، و تمام اين برنامهها به سود شما و براى خود شما است .
مطابق اين تفسير هدايت در اينجا به معنى « ارائه طريق » است ، اين احتمال نيز دارد كه هدف از اين دو آيه تشويق مؤمنان سخاوتمند و تاكيد بر اين مطلب باشد كه ما آنها را مشمول هدايت بيشتر خواهيم ساخت ، و در اين جهان و جهان ديگر راه را بر آنها آسان مىكنيم ، و چون دنيا و آخرت از آن ما است بر انجام اين امر قادريم .
درست است كه دنيا از نظر زمان بر آخرت مقدم است ، ولى از نظر اهميت و هدف نهايى مقصود اصلى آخرت است ، و به همين دليل مقدم داشته شده است .
و از آنجا كه يكى از شعب هدايت هشدار و انذار است در آيه بعد مىافزايد : « حال كه چنين است من شما را از آتشى كه زبانه مىكشد بيم مىدهم » ! ( * ( فَأَنْذَرْتُكُمْ ناراً تَلَظَّى ) * ) .
« تلظى » از ماده « لظى » ( بر وزن قضا ) به معنى شعله خالص است ، و مىدانيم شعلههاى خالص و خالى از هر گونه دود گرما و حرارت بيشترى دارد ، و گاه واژه « لظى » به خود جهنم نيز اطلاق شده است ( 2 ) .
هامش
( 1 ) « لام » در « للآخرة » و همچنين در « للهدى » ( آيه قبل ) ظاهرا لام تاكيد است كه در اينجا بر سر « اسم ان » آمده ، هر چند غالبا بر سر خبر مىآيد اين به خاطر آن است كه طبق تصريح بعضى از كتب ادبى هر وقت خبر ان مقدم شود لام بر سر اسم مىآيد .
( 2 ) « تلظى » در اصل « تتلظى » بوده كه يكى از دو « تا » براى تخفيف افتاده است .