تعبير « * ( الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ ) * » و انتخاب لفظ « وسوسه » و لفظ « صدور » ( سينهها ) نيز تاكيدى بر اين معنى است .
اينها همه از يك سو ، از سوى ديگر جمله « * ( مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ ) * » هشدار مىدهد كه « وسواسان خناس » تنها در ميان يك گروه و يك جماعت ، و در يك قشر و يك لباس نيستند ، در ميان جن و انس پراكندهاند و در هر لباس و هر جماعتى يافت مىشوند ، بايد مراقب همه آنها بود و بايد از شر همه آنها به خدا پناه برد .
دوستان ناباب ، همنشينهاى منحرف ، پيشوايان گمراه و ظالم ، كارگزاران جباران و طاغوتيان ، نويسندگان و گويندگان فاسد ، مكتبهاى الحادى و التقاطى ظاهر فريب ، وسائل ارتباط جمعى وسوسه گر ، همه اينها و غير اينها در مفهوم گسترده « وسواس خناس » واردند كه انسان بايد از شر آنها به خدا پناه برد .
نكتهها :
1 - چرا به خدا پناه مىبريم ؟ !
هر لحظه امكان انحراف براى انسان وجود دارد ، و اصولا وقتى خداوند به پيامبرش ص دستور مىدهد كه از شر « وسواس خناس » به خدا پناه برد دليل بر امكان گرفتار شدن در دام خناسان و وسوسه گران است .
با اينكه پيغمبر اكرم ص به لطف الهى و با امدادهاى غيبى ، و سپردن خويشتن به خدا از هر گونه انحراف بيمه شده بود ولى با اين حال اين آيات را مىخواند ، و به او از شر وسواسان خناس پناه مىبرد با اين حال تكليف ديگران روشن است .
اما نبايد مايوس شد ، چرا كه در مقابل اين وسوسه گران مخرب ، فرشتگان آسمان به يارى بندگان مؤمن ، و رهروان راه حق مىآيند ، آرى مؤمنان تنها