تفسير : پناه مىبرم به پروردگار مردم !
در اين سوره كه اين آخرين سوره قرآن مجيد است روى سخن را به شخص پيامبر ص به عنوان سرمشق و مقتدا و پيشواى مردم كرده ، مىفرمايد :
« بگو پناه مىبرم به پروردگار مردم » ( * ( قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ) * ) .
« به مالك و حاكم مردم » ( * ( مَلِكِ النَّاسِ ) * ) .
« به خدا و معبود مردم » ( * ( إِله النَّاسِ ) * ) .
قابل توجه اينكه در اينجا روى سه وصف از اوصاف بزرگ خداوند ( ربوبيت و مالكيت و الوهيت ) تكيه شده است كه همه آنها ارتباط مستقيمى به تربيت انسان ، و نجات او از چنگال وسوسه گران دارد .
البته منظور از پناه بردن به خدا اين نيست كه انسان تنها با زبان اين جمله را بگويد ، بلكه بايد با فكر و عقيده و عمل نيز خود را در پناه خدا قرار دهد ، از راههاى شيطانى ، برنامههاى شيطانى ، افكار و تبليغات شيطانى ، مجالس و محافل شيطانى ، خود را كنار كشد ، و در مسير افكار و تبليغات رحمانى جاى دهد ، و گرنه انسانى كه خود را در معرض طوفان آن وسوسهها عملا قرار داده ، تنها با خواندن اين سوره و گفتن اين الفاظ بجايى نمىرسد .
با گفتن « رب الناس » اعتراف به ربوبيت پروردگار مىكند ، و خود را تحت تربيت او قرار مىدهد .