اسلام را حفظ كردند ، و به آيندگان ابلاغ نمودند ، نه تنها امامان معصوم اهل بيت ع كه آنها حساب مخصوص به خود دارند ، بلكه هزاران هزار از فرزندان فاطمه ع در سراسر جهان پخش شدند كه در ميان آنها علماى بزرگ و نويسندگان و فقها و محدثان و مفسران و الا مقام و فرماندهان عظيم بودند كه با ايثار و فداكارى در حفظ آئين اسلام كوشيدند .
در اينجا به بحث جالبى از « فخر رازى » برخورد مىكنيم كه در ضمن تفسيرهاى مختلف كوثر مىگويد :
قول سوم اين است كه اين سوره به عنوان رد بر كسانى نازل شده كه عدم وجود اولاد را بر پيغمبر اكرم ص خرده مىگرفتند ، بنا بر اين معنى سوره اين است كه خداوند به او نسلى مىدهد كه در طول زمان باقى مىماند ، ببين چه اندازه از اهل بيت را شهيد كردند ، در عين حال جهان مملو از آنها است ، اين در حالى است كه از بنى اميه ( كه دشمنان اسلام بودند ) شخص قابل ذكرى در دنيا باقى نماند ، سپس بنگر و ببين چقدر از علماى بزرگ در ميان آنها است ، مانند باقر و صادق و رضا و نفس زكيه ( 1 ) و ( 2 ) .
2 - اعجاز اين سوره
اين سوره در حقيقت سه پيشگويى بزرگ در بردارد : از يك سو اعطاء خير كثير را به پيغمبر نويد مىدهد ( گر چه « اعطينا » به صورت فعل ماضى است ، ولى ممكن است از قبيل مضارع مسلم باشد كه در شكل ماضى بيان
هامش
( 1 ) « نفس زكيه » لقبى است براى « محمد بن عبد اللَّه » فرزند « امام حسن مجتبى » ( ع ) كه به دست منصور دوانقى در سال 145 هجرى به شهادت رسيد .
( 2 ) « تفسير فخر رازى » جلد 32 صفحه 124 .