اين كلمه معنى جمعى دارد كه بعضى مفرد آن را « ابابله » به معنى گروهى از پرندگان يا اسبها و شتران دانستهاند ، و بعضى مىگويند جمعى است كه مفرد از جنس خود ندارد .
به هر حال « طير » در اينجا معنى جمعى دارد و اين دو واژه « طير » و « ابابيل » مجموعا به معنى پرندگان گروه گروه است ( نه اينكه ابابيل نام آن پرندگان باشد ) .
در اينكه اين پرنده چه پرنده اى بوده است ؟ همانطور كه در شرح داستان آوردهايم مشهور اين است پرندگانى شبيه به پرستو و چلچله بودند كه از طريق درياى احمر برخاستند و به سراغ لشگر فيل آمدند .
در آيه بعد مىافزايد : « اين پرندگان آن لشگر را با سنگهاى كوچكى از سجيل ( گلهاى متحجر ) هدف قرار مىدادند » ( * ( تَرْمِيهِمْ بِحِجارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ ) * ) ( 1 ) .
و چنان كه در شرح اين ماجرا از تواريخ و تفاسير و روايات نقل كرديم هر يك از اين پرندگان كوچك سه سنگريزه به اندازه نخود يا كوچكتر با خود داشتند ، كه يكى را با منقار و دو تا را با پاهاى خويش حمل مىكردند ، و اين سنگهاى كوچك بر هر كس فرود مىآمد او را از هم متلاشى مىساخت ! چنان كه در آيه بعد مىفرمايد : « آنها را مانند كاه خورده شده قرار داد » ! ( * ( فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ ) * ) .
« عصف » ( بر وزن حذف ) به معنى برگهايى است كه بر ساقه زراعت است و سپس خشكيده و كوبيده شده است ، و به تعبيرى ديگر به معنى « كاه » است ،
هامش
( 1 ) « سجيل » كلمه اى است فارسى كه از « سنگ » و « گل » گرفته شده است ، بنا بر اين چيزى است كه نه همچون سنگ سخت است و نه همچون گل سست است .