محتوى و فضيلت سوره ا لم نشرح
معروف اين است كه اين سوره بعد از سوره و الضحى نازل شده است و محتواى آن نيز همين مطلب را تاييد مىكند چرا كه در اين سوره باز قسمتى از مواهب الهى بر پيغمبر اكرم ص شمرده شده است در واقع سه نوع موهبت بزرگ در سوره و الضحى آمده بود و سه موهبت بزرگ در سوره ا لم نشرح آمده است مواهب گذشته بعضى مادى و بعضى معنوى بود اما مواهب سه گانه اين سوره همه جنبه معنوى دارد و عمده اين سوره بر سه محور دور مىزند :
يكى بيان همين نعمتهاى سه گانه و ديگر بشارت به پيامبر از نظر بر طرف شدن مشكلات دعوت او در آينده و ديگر توجه به خداوند يگانه و تحريص و ترغيب به عبادت و نيايش .
و به همين دليل در روايات اهل بيت ع چنان كه قبلا هم اشاره كردهايم اين دو به منزله يك سوره شمرده شده است و لذا در قرائت نماز براى اينكه يك سوره كامل خوانده شود هر دو را با هم مىخوانند .
در ميان اهل سنت نيز بعضى طرفدار اين نظريه هستند چنان كه فخر رازى از طاووس و عمر بن عبد العزيز نقل كرده كه آنها نيز مىگفتند اين دو سوره سوره واحده است و در يك ركعت هر دو را تلاوت مىكردند و ميان اين دو « بسم اللَّه » را حذف مىكردند ( ولى طبق فتاواى فقهاى ما بسم اللَّه در هر دو بايد باشد و اينكه مرحوم طبرسى در مجمع البيان نقل كرده كه فقهاى ما بسم اللَّه را حذف مىكنند درست به نظر نمىرسد ) .
عجب اينكه فخر رازى بعد از ذكر قول كسانى كه آنها را سوره واحده مىگويند ، مىگويد اين سخن درست نيست زيرا محتواى آن دو با هم فرق دارد