3 - بازگو كردن نعمتها
دستورى كه در آيات فوق در اين زمينه آمده در صورتى كه به عنوان شكر و سپاس الهى ، و نه به عنوان افتخار برترىجويى انجام گيرد ، علاوه بر اينكه انسان را در مقام عبوديت پروردگار تكامل مىبخشد و اثرات مثبت اجتماعى دارد در روح و جان خود انسان نيز اثر آرام بخشى مىگذارد .
يادآورى نعمتهاى خدا سبب مىشود كه انسان كمبودها را كمتر احساس كند ، از بيماريها شكوه نكند چرا كه بر سلامت اعضاء ديگر خود شكرگزار است ، بخاطر از دست دادن چيزى جزع و فزع ننمايد چرا كه بقيه امكانات خود را بازگو مىكند .
اين گونه افراد در سختيها و طوفانهاى زندگى گرفتار ياس و نوميدى و اضطراب و ناراحتى نمىشوند روحى آرام و قلبى مطمئن دارند و توان آنها در مبارزه با مشكلات زياد است .
خداوندا ! نعمتهايت بيش از آن است كه بتوان آنها را بازگو كرد ، آنها را از ما سلب مكن ، و به كرمت بيفزا .
پروردگارا ! ما در اين دنيا غرق احسان توايم ، انتظار داريم در آن دنيا نيز چنين باشيم .
بارالها ! ما را توفيقى مرحمت كن كه هميشه پشتيبان محرومان و حافظ حقوق يتيمان باشيم .
آمين يا رب العالمين پايان سوره و الضحى