الطاف الهى نسبت به آن حضرت است ، لذا در ادامه آيات گذشته كه از اين معنى سخن مىگفت ، در آيات مورد بحث نخست به ذكر سه موهبت از مواهب خاص الهى به پيغمبر اكرم ص پرداخته ، و سپس سه دستور مهم در همين رابطه به او مىدهد .
مىفرمايد : « آيا خداوند تو را يتيم نيافت و سپس پناه داد » ( * ( أَ لَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً ) * فاوى ) .
در شكم مادر بودى كه پدرت عبد اللَّه از دنيا رفت ، تو را در آغوش جدت « عبد المطلب » ( سيد مكه ) پرورش دادم .
ششساله بودى كه مادرت از دنيا رفت ، و از اين نظر نيز تنها شدى ، اما عشق و محبت تو را در قلب « عبد المطلب » افزون ساختم .
هشت ساله بودى كه جدت « عبد المطلب » از دنيا رفت عمويت « ابو طالب » را به خدمت و حمايتت گماشتم ، تا تو را همچون جان شيرين در بر گيرد و محافظت كند .
آرى تو يتيم بودى و من به تو پناه دادم .
بعضى از مفسران معانى ديگرى براى اين آيه گفتهاند كه با ظاهر آن سازگار نيست ، از جمله اينكه منظور از يتيم كسى است كه در شرافت و فضيلت مثل و مانند ندارد ، همانگونه كه گوهر بى نظير را « در يتيم » گويند ، بنا بر اين معنى جمله چنين مىشود خداوند تو را در شرافت و فضل بى مانند يافت لذا تو را بر گزيد و مقام نبوت بخشيد .
ديگر اينكه : تو خود يك روز يتيم بودى ، ولى سرانجام پناهگاه يتيمان و رهبر انسانها شدى .
بدون شك معنى اول از هر جهت مناسبتر است و با ظاهر آيه هماهنگتر .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 102
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٠٢