تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)ج ٢ — صفحة 291

مساهمون:

ص٢٩١

خواهد آمد در دنيا كور دل بود از ولايت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود او سرگردان است در روز قيامت مىگويد : رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمى وَ قَدْ كُنْتُ بَصِيراً قالَ كَذلِكَ أَتَتْكَ آياتُنا فَنَسِيتَها . خدايا چرا مرا كور محشور نمودى با اينكه بينا بودم خطاب ميرسد از آن جهت كه آيات ( ائمه ) ما را ديدى ولى آنها را نديده گرفتى . فرمود آيات ائمه عليهم السّلام هستند : وَ كَذلِكَ الْيَوْمَ تُنْسى يعنى دست از ائمه كشيدى امروز نيز ما ترا در آتش رها مىكنيم چنانچه اطاعت امر و فرمان آنها را نكردى و دستور ايشان را نشنيدى . گفتم : وَ كَذلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ وَ لَمْ يُؤْمِنْ بِآياتِ رَبِّهِ وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَ أَبْقى فرمود منظور كسى است كه در ولايت علي ديگرى را شريك كند و ايمان به آيات پروردگار نياورد و از روى دشمنى ائمه را ترك كند و آنها را دوست نداشته باشد . گفتم : اللَّهُ لَطِيفٌ بِعِبادِهِ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ فرمود منظور از رزق در آيه ولايت امير المؤمنين است . گفتم : مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ فرمود كشت آخرت معرفت امير - المؤمنين و ائمه است نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ فرمود در معرفتش مىافزائيم تا بهره كامل از دولت ائمه ببرد . گفتم : وَ مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ فرمود او را در دولت حق با حضرت قائم نصيب و بهره‌اى نيست . تفسير قمى : وَ الشَّفْعِ مينويسد يعنى دو ركعت : وَ الْوَتْرِ يك ركعت . در حديث ديگرى است كه شفع حسن و حسين هستند و وتر امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه . تفسير قمى : ابو بصير از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد در مورد آيه :