توضيح : اين آيه از بزرگترين دليلها بر امامت ائمه ما عليهم السّلام است براى كسى كه واقع بين باشد و گوش به حق و حقيقت دهد . بدليل اتفاق امت بر فضل و مقام آنها كه داناترين فرد زمان خود بودهاند مخصوصا امير المؤمنين عليه السّلام كه داناتر بودن ايشان غير قابل انكار است .
تفسير عياشى : عباس بن هلال از حضرت رضا عليه السّلام نقل كرد كه مردى پيش عبد اللَّه بن حسن رفت در سباله ( محلى است بين بصره و مدينه ) مسائلى از حج پرسيد . عبد اللَّه به او گفت آنجا جعفر بن محمّد ايستاده برو از او سؤال كن كه خود را حائز اين مقام ميداند .
آن مرد خدمت حضرت صادق عليه السّلام آمده سؤال كرد . امام عليه السّلام به او فرمود ديدم پيش عبد اللَّه بن حسن ايستاده بودى به تو چه گفت عرضكرد از او سؤال كردم گفت بيايم خدمت شما گفت اينك جعفر بن محمّد آنجا و خود را شايسته مقام امامت ميداند فرمود آرى من از كسانى هستم كه خداوند در قرآن ميفرمايد :
أُولئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ
آنها كسانى هستند كه خدا هدايتشان كرده از آنها پيروى كنيد اكنون هر چه مايلى بپرس . مرد سؤالهاى خود را نمود ، تمام آنها را جواب داد .
از كافى و مناقب و بصائر سه روايت نقل مىكند كه
أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ
ائمه هستند و از كنز جامع الفوائد روايتى را كه امير المؤمنين عليه السّلام فرمود اين امت بهفتاد و سه فرقه تقسيم مىشود همه در آتشند بجز كسانى كه اين آيه ميفرمايد آنگاه فرمود آنها منم و شيعيانم .
كافى : ابو بصير از حضرت صادق در باره آيه
وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ
فرمود روز قيامت پيامبر اكرم و امير المؤمنين عليه السّلام و ائمه از فرزندانش را مىآورند و در جايى كه مردم مشاهده ميكنند قرار ميگيرند همين كه چشم شيعيان به آنها مىافتد ميگويند :
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ
يعنى ستايش خداى را كه ما را هدايت بولايت اين خاندان كرد اگر هدايت او نبود ما اين مقام راه نمىيافتيم .