بود و دعوت جهانى داشت بعد از دريافت اين فرمان به سراغ قومش آمد و گفت :
اى قوم ! من براى شما بيم دهنده آشكارى هستم « ( * ( قالَ يا قَوْمِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ ) * ) » هدف اين است كه خداوند يگانه يكتا را پرستش كنيد و هر چه غير از او است به دور افكنيد ، تقوا را پيشه نموده ، و از دستورات من كه دستور خدا است اطاعت كنيد « ( * ( أَنِ اعْبُدُوا اللَّه وَاتَّقُوه وَأَطِيعُونِ ) * ) در حقيقت نوح محتواى دعوت خود را در سه جمله خلاصه كرد : پرستش خداى يكتا ، رعايت تقوا و اطاعت از قوانين و دستوراتى كه او از سوى خدا آورده كه مجموعه عقايد و اخلاق و احكام بود .
سپس به تشويق آنها پرداخته نتائج مهم اجابت اين دعوت را در دو جمله كوتاه بيان مىكند و مىگويد : اگر دعوت مرا اجابت كنيد خداوند گناهان شما را مىآمرزد « ( * ( يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ ) * ) ( 1 ) .
در حقيقت قاعده معروف « الاسلام يجب ما قبله » ( اسلام پيش از خود را مىپوشاند و از بين مىبرد ) قانونى است كه در همه اديان الهى و توحيدى بوده است و منحصر به اسلام نيست .
سپس مىافزايد : « و شما را تا زمان معينى به تاخير مىاندازد ، عمرتان را
هامش
( 1 ) « من » در اين جمله زائده و براى تاكيد است زيرا ايمان به خدا باعث بخشودگى تمام گناهان گذشته مىشود ، البته آنچه مربوط به حق الناس است ولى از نظر گناه و حكم حرمت بخشودگى شامل آن نيز مىشود و اينكه بعضى از مفسران ( مانند فخر رازى در تفسير كبير و علامه طباطبائى در الميزان ) احتمال دادهاند كه من تبعيضيه و ناظر به گناهان گذشته است نه آينده بعيد به نظر مىرسد ، زيرا در آيه گناهان آينده مطرح نيست .