3 - كه خدا را پرستش كنيد ، و از مخالفت او بپرهيزيد ، و مرا اطاعت نمائيد .
4 - اگر چنين كنيد خدا گناهانتان را مىآمرزد ، و تا زمان معينى شما را عمر مىدهد ، اما هنگامى كه اجل الهى فرا رسد تاخيرى نخواهد داشت اگر مىدانستيد .
تفسير : نخستين پيام نوح
گفتيم اين سوره بيانگر آن قسمت از حالات نوح است كه مربوط به مساله دعوت او مىباشد ، و نكات جالبى را در زمينه دعوت به سوى حق مخصوصا در برابر اقوام لجوج به همه رهروان راه خدا مىآموزد .
نخست از مساله بعثت او شروع كرده ، مىفرمايد : « ما نوح را به سوى قومش فرستاديم ، و گفتيم : قوم خود را انذار كن پيش از آنكه عذاب دردناك به سراغشان آيد » ( * ( إِنَّا أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِه أَنْ أَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ) * ) .
اين عذاب دردناك ممكن است عذاب دنيا باشد يا عذاب آخرت ، و مناسبتر اينكه هر دو باشد ، هر چند به قرينه آيات آخر سوره بيشتر منظور عذاب دنيا است .
تكيه روى « انذار » ( و بيم دادن ) با اينكه پيامبران هم « بيم دهنده » بودند و هم « بشارت دهنده » به خاطر آن است كه انذار غالبا تاثير قويتر دارد ، همانگونه كه براى ضمانت اجرايى قوانين در تمام دنيا روى انذار و مجازات تكيه مىشود .
نوح اين پيامبر « اولو العزم » كه صاحب نخستين شريعت و آئين الهى