پر و بال خويش قرار مىدهد انسانها را روى خود جاى مىدهد ، نوازش مىكند ، تغذيه مىنمايد ، لباس مىپوشاند ، مسكن مىدهد ، و همه حوائجشان را تامين مىنمايد و مردگان آنها را نيز در دل خود نگاه مىدارد ، و جذب مىكند ، و آثار سوء آنها را از بين مىبرد .
بعضى در اينجا « كفات » را به معنى « پرواز سريع » تفسير كرده ، و آيه را اشاره به حركت زمين به دور آفتاب و حركات ديگر مىدانند كه در زمان نزول قرآن مسلما كشف نشده بود .
ولى با توجه به آيه بعد از آن يعنى « * ( أَحْياءً وَأَمْواتاً ) * » تفسير اول مناسبتر به نظر مىرسد .
به خصوص اينكه در روايتى آمده است كه امير مؤمنان على ع هنگامى كه از ميدان صفين باز مىگشت به نزديك كوفه رسيد ، هنگامى كه چشمان مباركش به قبرستانى كه بيرون دروازه كوفه بود افتاد فرمود : هذه كفات الاموات اى مساكنهم :
« اين كفات مردگان است يعنى منزلگاههاى آنها است » و سپس نگاهى به خانههاى كوفه كرده ، و فرمود : هذه كفات الاحياء : « اين هم منازل زندگان است » سپس آيات فوق را تلاوت فرمود : * ( أَ لَمْ نَجْعَلِ الأَرْضَ كِفاتاً أَحْياءً وَأَمْواتاً ) * ( 1 ) .
اشاره به اينكه فاصله زيادى ميان منازل زندگان و مردگان وجود ندارد ! سپس به يكى از نعمتهاى بزرگ الهى در كره زمين اشاره كرده ، مىافزايد :
« در آن كوههاى ثابت و استوار و بلند قرار داديم »
هامش
( 1 ) « تفسير برهان » جلد 4 صفحه 417 ( نقل از تفسير على بن ابراهيم ) .