را در شگفتى فرو مىبرد .
سپس مىافزايد : « قرار گرفتن نطفه در آن جايگاه محفوظ تا مدت معينى ادامه دارد » ( * ( إِلى قَدَرٍ مَعْلُومٍ ) * ) .
مدتى كه آن را هيچكس جز خدا نمىداند ، مدتى مملو از تغييرات و دگرگونيها و تحولات بسيار كه هر روز لباس تازه اى از حيات و زندگى بر نطفه پوشانيده مىشود ، و او را در مسير تكامل در آن مخفيگاه پيش مىبرد .
سپس نتيجه گيرى مىكند « ما قدرت بر اين كار داشتيم كه از نطفه بىارزش و حقير و ناچيزى چنان انسان شريف و كاملى بسازيم ، پس ما قادر و تواناى خوبى هستيم » ( * ( فَقَدَرْنا فَنِعْمَ الْقادِرُونَ ) * ) ( 1 ) ( 2 ) .
اين همان دليلى است كه قرآن بارها براى اثبات مساله معاد روى آن تكيه كرده است ، از جمله در آيات آغاز سوره حج مىگويد : چگونه در بازگشت مردگان به حيات جديد ترديد مىكنيد با اينكه قدرت او را در آفرينش اين انسان از يك نطفه بىارزش مشاهده مىكنيد كه هر روزش معاد و رستاخيزى
هامش
( 1 ) آيه محذوفى دارد و در تقدير « فنعم القادرون نحن » است ( به اصطلاح مخصوص بالمدح حذف شده ) .
( 2 ) بعضى از مفسران اين آيه را چنين تفسير كردهاند كه : « ما نطفه را با اندازه گيريهاى لازم و مقدرات مختلف ، و ويژگيهايى در جسم و جان تقدير نموديم ، و خوب تقدير كننده اى هستيم » ولى اين تفسير با توجه به اينكه متن قرآن و قرائت معروف بدون تشديد است بعيد به نظر مىرسد هر چند بعضى گفتهاند كه ماده ثلاثى مجرد نيز به معنى اندازه گيرى آمده است ولى در استعمالات معمول « قادر » به اين معنى استعمال نمىشود .
( دقت كنيد ) .