و خداوند او را آفرينش تازه اى بخشيد ، و موزون ساخت « ( * ( ثُمَّ كانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى ) * ) .
باز در اين مرحله متوقف نماند « خداوند از همين نطفه دو جفت مرد و زن را آفريد » ( * ( فَجَعَلَ مِنْه الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالأُنْثى ) * ) .
آيا كسى كه نطفه كوچك و بىارزش را در ظلمتكده رحم مادر ، هر روز آفرينش جديدى مىبخشد ، و لباس تازه اى از حيات و زندگى در تن او مىكند ، و چهره نوينى به او مىدهد ، تا سرانجام انسان مذكر يا مؤنث كاملى مىشود و از مادر متولد مىگردد « آيا چنين كسى قادر نيست مردگان را زنده كند » ؟ ! ( * ( أَ لَيْسَ ذلِكَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى ) * ) .
اين بيان در حقيقت در مقابل منكرانى است كه در مساله معاد جسمانى غالبا دم از محال بودن مىزدند ، و امكان بازگشت به زندگى را بعد از مردن و خاك شدن نفى مىكردند ، و قرآن براى اثبات امكان اين معنى دست انسان را گرفته و او را به آغاز خلقتش بازمىگرداند ، مراحل عجيب جنين ، و تطورات شگفتانگيز انسان را در اين مراحل به او نشان مىدهد ، تا بداند او بر همه چيز قادر و توانا است ، و به تعبير ديگر بهترين دليل براى امكان يك شىء وقوع آن است .
نكتهها :
1 - تطورات جنين يا رستاخيزهاى مكرر !
« نطفه » در اصل به معنى آب كم يا آب صاف است ، سپس به قطرات آبى