32 - بلكه تكذيب كرد ، و روى گردان شد .
33 - سپس به سوى خانواده خود بازگشت در حالى كه متكبرانه قدم بر مىداشت .
34 - عذاب الهى براى تو شايسته تر است ، شايسته تر ! 35 - سپس عذاب الهى براى تو شايسته تر است ، شايسته تر ! 36 - آيا انسان گمان مىكند بيهوده و بىهدف رها مىشود ؟
37 - آيا او نطفه اى از منى كه در رحم ريخته مىشود نبود ؟
38 - سپس به صورت خون بسته در آمد ، و او را آفريد و موزون ساخت ؟
39 - و از او دو زوج مذكر و مؤنث آفريد .
40 - آيا چنين كسى قادر نيست كه مردگان را زنده كند ؟ !
تفسير : خدايى كه انسان را از نطفه بىارزش آفريد . . .
در ادامه بحثهاى مربوط به « مرگ » كه نخستين گام در سفر آخرت است و در آيات گذشته آمده ، در آيات مورد بحث از خالى بودن دست كافران از توشه اين مسافرت سخن مىگويد .
نخست مىفرمايد : « اين انسان منكر معاد هرگز ايمان نياورد و آيات خدا را تصديق نكرد و براى او نماز نگذارد » ( * ( فَلا صَدَّقَ وَلا صَلَّى ) * ) ( 1 ) .
« بلكه راه تكذيب را پيش گرفت و به فرمان خدا پشت كرد ( * ( وَلكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّى ) * ) .
منظور از جمله * ( فَلا صَدَّقَ ) * عدم تصديق قيامت و حساب و جزا و آيات الهى
هامش
( 1 ) ضمير در جملهها « صدق و صلى » به « انسان منكر معاد » بازمىگردد كه از لحن كلام استفاده مىشود ، و در آغاز سوره نيز به آن اشاره شده است .