بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى إِلَيْكَ وَحْيُه : ) « در باره قرآن عجله مكن پيش از آنكه وحى آن تمام شود » .
اين دو تفسير تفاوت زيادى با هم ندارند ، و در مجموع به اين معنى باز مىگردد كه پيامبر ص حتى در گرفتن وحى هم نبايد عجله كند .
تفسير سومى كه طرفدار بسيار كمى دارد اين است كه مخاطب در اين آيات گنهكاران در قيامتند كه به آنها دستور داده مىشود نامه اعمال خود را بخوانند و حسابگر خويش باشند ، و به آنها گفته مىشود : در خواندن آن عجله نكنيد طبيعى است آنها به هنگام خواندن نامه عمل خود وقتى به « سيئات » مىرسند ناراحت مىشوند ، و مىخواهند با عجله از آن بگذرند ، اين دستور به آنها داده مىشود و آنها را از عجله باز مىدارد ، و موظف مىشوند هنگامى كه فرشتگان الهى نامه اعمال آنها را مىخوانند آنها نيز از آنها پيروى كنند .
مطابق اين تفسير اين آيات شكل جمله معترضه ندارد ، و با آيات گذشته و آينده مربوط است ، و همگى با هم پيوند دارد ، چرا كه همه مربوط به احوال قيامت و معاد است ، ولى طبق تفسير اول و دوم - همانگونه كه گفتيم اين آيات جنبه معترضه دارد .
ولى به هر حال تفسير سوم ، مخصوصا با توجه به ذكر نام قرآن در آيات بعد ، بسيار بعيد به نظر مىرسد ، و اصولا لحن آيات به خوبى نشان مىدهد كه مراد يكى از دو تفسير قبل است ، و جمع ميان آن دو نيز مانعى ندارد ، هر چند لحن آيات بعد موافق تفسير اول يعنى تفسير مشهور است ( دقت كنيد ) .
سپس مىافزايد « بر ما است كه آن را جمع كنيم و بر تو بخوانيم » ( إِنَّ
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 297
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٩٧