جالب اينكه به روز قيامت سوگند ياد شده كه قيامت و رستاخيزى هست ، اين به خاطر آن است كه مساله رستاخيز آن چنان مسلم شمرده شده كه حتى در برابر منكران مىتوان به آن سوگند ياد كرد .
سپس در آيه بعد به عنوان يك استفهام انكارى مىافزايد : « آيا انسان مىپندارد كه ما استخوانهاى او را جمع نخواهيم كرد ؟ ( * ( أَ يَحْسَبُ الإِنْسانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظامَه ) * ) .
آرى ما قادريم كه حتى انگشتان ( خطوط سر انگشتان ) او را دوباره به صورت اول موزون و مرتب كنيم « ( * ( بَلى قادِرِينَ عَلى أَنْ نُسَوِّيَ بَنانَه ) * ) .
در روايتى آمده است كه يكى از مشركان كه در همسايگى پيامبر ص زندگى مىكرد به نام « على بن ابى ربيعه » خدمت حضرت ص آمد و از روز قيامت سؤال كرد كه چگونه است ؟ و كى خواهد بود ؟ سپس افزود : اگر آن روز را من با چشم خودم . ببينم باز تصديق تو نمىكنم ، و به تو ايمان نمىآورم ! آيا ممكن است خداوند اين استخوانها را جمعآورى كند ؟ اين باور كردنى نيست ! اينجا بود كه آيات فوق نازل شد و به او پاسخ گفت و لذا پيغمبر ص در باره اين مرد لجوج معاند مىفرمود : اللهم اكفنى شر جارى السوء « خداوندا شر اين همسايه بد را از من دور كن » ( 1 ) .
نظير اين معنى در آيات ديگر قرآن نيز به چشم مىخورد ، از جمله در آيه 78 سوره يس مىخوانيم : يكى از منكران معاد قطعه استخوان پوسيده اى
هامش
( 1 ) اين روايت را « مراغى » ، همچنين « روح المعانى » و تفسير « صافى » با مختصر تفاوتى نقل كردهاند .