آيات قبل و بعد هماهنگتر است اين است كه مىفرمايد : « چون در طول روز وظائف سنگين و تلاش و كوشش فراوان بر دوش دارى ، بايد با عبادت شبانه خود را تقويت كنى ، و آمادگى لازم براى اين فعاليتهاى بزرگ و گسترده را از آن قيام شب به دست آورى .
« سبح » ( بر وزن مدح ) در اصل به معنى حركت و رفت و آمد است و گاه به شنا كردن نيز اطلاق مىگردد ، چرا كه حركات مداومى دارد .
گويى جامعه انسانى را به اقيانوس بيكرانى تشبيه مىكند كه گروه كثيرى در آن در حال غرق شدن مىباشند ، امواج خروشانش به هر سو حركت مىكند كشتيهاى سرگردان در آن پناهگاهى مىجويند ، و پيامبر اسلام ص تنها منجى غريق در اين دريا ، و قرآنش تنها كشتى نجات در اين اقيانوس است .
اين شناگر بزرگ بايد با عبادات شبانه خود را براى اين ماموريت و رسالت عظيم روزانه آماده سازد .
بعد از دستور قيام عبادت شبانه و اشاره اجمالى به آثار عميق آن به ذكر پنج دستور كه مكمل آن است پرداخته مىفرمايد : « نام پروردگارت را ياد كن » « * ( وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ ) * » مسلم است منظور تنها ذكر نام نيست ، بلكه توجه به معنى است چرا كه ياد لفظى مقدمه ياد قلبى است ، و ذكر قلبى روح و جان را صفا مىبخشد ، و نهال معرفت و تقوا را در دل آبيارى مىكند .
تعبير به « رب » اشاره به اين است كه هر گاه نام مقدس او را مىبرى توجه به نعمتهاى بى پايان و تربيت مستمر او نسبت به خويش داشته باش .
يكى از مفسران براى ذكر پروردگار مراحلى بيان كرده :
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 177
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٧٧