2 - فزونى جمعيت مهم نيست ، ايمان جمعيت مهم است .
در آيات قرآن اين مطلب زياد به چشم مىخورد كه طاغوتهاى هر زمان نفرات و فزونى جمعيت خود را به رخ ديگران مىكشيدند ، و در برابر انبياء به آن مىباليدند .
فرعون در تحقير هواداران موسى مىگفت : إِنَّ هؤُلاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ :
« اينها گروهى اندكند » ( شعرا - 54 ) .
و مشركان عرب و مىگفتند : نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوالًا وَأَوْلاداً وَما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ :
« ما اموال و فرزندان بيشترى داريم ، و هرگز مجازات نخواهيم شد » ( سبا 35 ) .
و گاه يك فرد بىايمان در مقابل يك فرد مؤمن ، ثروت و نفراتش را به رخ او مىكشيد مىگفت : أَنَا أَكْثَرُ مِنْكَ مالًا وَأَعَزُّ نَفَراً : « من ثروتى بيشتر از تو دارم و نفراتى نيرومندتر » ( كهف 34 ) ولى در مقابل ، افراد مؤمن به پيروى انبياء و رهبران الهى هرگز روى فزونى جمعيت و نفرات تكيه نمىكردند ، منطق آنها اين بود كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّه : « چه بسيار گروه اندكى بر گروه بسيارى به فرمان خدا پيروز شدند » ( بقره 249 ) .
امير مؤمنان على ع مىفرمايد
ايها الناس لا تستوحشوا فى طريق الهدى لقلة اهله :
« اى مردم در طريق هدايت هرگز از كمى نفرات وحشت نكنيد ( 1 ) .
تاريخ انبيا مخصوصا تاريخ زندگى پيامبر اسلام ص نيز نشان مىدهد كه چگونه جمعيتهاى انبوه و بىايمان با داشتن همه گونه قدرت در برابر مؤمنان اندك ياران او گرفتار شكست و درماندگى شدند ، در قرآن مجيد در داستان « بنى اسرائيل » و « فرعون » و « طالوت » و « جالوت » ، و آيات مربوط به جنگ « بدر » و « احزاب » نيز اين معنى به خوبى منعكس شده است .
هامش
( 1 ) نهج البلاغه خطبه 201 .